ในปี betflik68 พาเมียกลับไปอยู่ที่บ้านและก็ทานข้าวหวาน

ความยากไร้แล้วก็ภาวะการศึกษาที่ทุกข์ยากมิได้ทำให้ betflik68 ห่อเหี่ยวแล้วก็ทอดทิ้งตนเอง แต่ว่าเขาเรียนหนักมากมายและก็เกรดก็ค่อนข้างจะดี

ผู้เรียนจากหมู่บ้านของ Xu Jiayin กล่าวกับนักข่าวว่า “ในช่วงเวลานั้น ในตอนที่ฉันกำลังเรียนอยู่ คุณครูไม่ค่อยรู้เรื่องมันเท่าไรนัก รวมทั้งมันไม่ง่ายเลยที่กำลังจะได้เกรดดี”

จะมองเห็นได้ว่า Xu Jiayin มีวินัยในตัวเองมากมายเมื่อในตอนที่เขายังเด็ก บางครั้งบางคราว ในความคิดเห็นของเขา การอ่านเพียงแค่นั้นซึ่งสามารถเปลี่ยนชะตากรรมของเขาได้

หลังจากเรียนจบระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย betflik68 ปรารถนาปฏิบัติงานในเมือง แม้กระนั้นเนื่องจากว่าไม่มีความสำคัญ เขาก็เลยจะต้องอยู่ในกลุ่มผลิตเพื่อดำเนินงานเป็นเกษตรกร

เนื่องด้วยระดับการศึกษาสูงของเขา Xu Jiayin เริ่มฝึกฝนขับขี่รถแทรกเตอร์ และก็ถัดมาเขาได้รับการเลื่อนฐานะให้เป็น “ข้าราชการรับรองตัวเองของกองพลน้อย” เพื่อช่วยหัวหน้าทีมผลิตสำหรับการบริหารกลุ่มรวมทั้งงานรักษาความปลอดภัย

แต่เดิม Xu Jiayin มีความคิดว่าเขาจะอยู่ในต่างจังหวัดมาตลอดชาติ แม้กระนั้นสายฟ้าในปี 1977 ได้เปลี่ยนแปลงวิถีที่ชะตาชีวิตของ Xu Jiayin รวมทั้งยังเปลี่ยนเส้นทางของชะตากรรมของคนเราเยอะแยะด้วย ทำให้ประเทศกลับมาสอบเข้าวิทยาลัยอีกรอบ

Xu Jiayin รู้สึกตื่นเต้นมากมายเมื่อได้ยินข่าวนี้ และก็เขาก็เซ็นสมัครใช้โดยทันที แต่ เนื่องมาจากความจำกัดด้านเวลา Xu Jiayin ไม่ผ่านการสอบแข่งขันเป็นครั้งแรก รวมทั้งเนื่องจากว่าเขาสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัย Tsinghua เขาก็เลยได้รับสมญานาม “Xu Qinghua” แล้วก็แปลงเป็นตัวตลกของหมู่บ้าน

โชคดีที่เพียงแค่ 8 เดือนถัดมา การสอบเข้าวิทยาลัยครั้งลำดับที่สองในปี 2521 ก็มาถึง ตอนนี้ Xu Jiayin ได้จัดเตรียมอย่างเต็มเปี่ยมและก็ได้ชั้นสามในเมืองโจวโข่ว

อย่างไรก็ดี บางทีอาจเป็นครั้งแรกที่ประสบการณ์อันน่าเวทนาของความผิดพลาดสำหรับการสมัครมหาวิทยาลัย Tsinghua ทำให้หัวใจของ Xu Jiayin ยืดยาด โอกาสนี้เขาอนุรักษ์นิยมมากมายและก็เอาไปใช้กับสาขาวิชาโลหการของสถาบันเหล็กแล้วก็เหล็กกล้าหวู่ฮั่น (ปัจจุบันนี้เป็นมหาวิทยาลัยหวู่ฮั่น ของวิทยาศาสตร์และก็เทคโนโลยี) และก็สุดท้ายก็ได้รับการยินยอมรับอย่างง่ายดาย

ในช่วงฤดูใบไม้ตกปี 1978 Xu Jiayin ในชุดขาดๆเดินออกมาจากสถานีรถไฟ Wuhan Hankou เขามองดูไปที่เมืองหวู่ฮั่นที่จอแจ ดวงตาของเขาแวววาว รวมทั้งเขาแผดเสียงกับตนเองว่า “ท้ายที่สุดฉัน Xu Jiayin ก็มาถึงเมืองใหญ่แล้ว! “

ถึงแม้ว่าอนาคตจะผ่องใส แม้กระนั้น Xu Jiayin ที่มหาวิทยาลัยยังคงได้รับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาล 14 หยวนต่อเดือน ชีวิตของเขาช่างยากเย็นแสนเข็ญ แม้กระทั้งการกินบะหมี่ร้อนแห้งน้อยก็ยังโดนคุณครูว่ากล่าว

เพื่อทำให้ชีวิตดียิ่งขึ้นบางส่วน ครอบครัว Xu ได้พิมพ์แนวความคิดเรื่องธุรกิจขนาดเล็ก แล้วก็เขาคิดแผนที่จะขายลูกแอปเปิ้ลจากรกรากของเขา Zhoukou ไปยังหวู่ฮั่น